Hop hop China!!!

 

Tja, ik weet het, voor menig geleerd brein vergelijkbaar met het mijne een nogal delicate en moeilijke opgave. Wat doet een mens dan in zo'n geval... juist, research! Gewapend met de nodige meetinstrumenten (zonnecreme, zonnebril en ander zongerief) besloot ons Lene op speurtocht te gaan. En waar kan je dat beter doen dan op Bali.

 

 

 

 

Een huppelend vliegtuigje, twee al even huppelende bleekscheten (tja, aan die bleke pikkels van mij moet toch wel dringend iets gedaan worden) en nen dikken vetten kamera... dat was het eerste wat de Malays zagen toen het vliegtuig uit Shanghai in KL arriveerde. Na enkele zenuwachtige momenten doorstaan te hebben bij de controleposten, kregen ze toch een lichtelijke indruk dat mijn oogappeltje geen misdadige doeleinden in het vooruitzicht gepland had! Tja, ze zijn hier nu eenmaal nogal streng op het importeren van drugs! Ze kunnen er hier zeker niet om lachen, op het importeren van drugs staat de strop, ahhhhhrrrrrrrrr... buitenlander of niet. Moet je geen enkele hulp van je eigen regering verwachten. En het gebeurd wel af en toe dat men pakjes drugs in nietvermoedende reiziger hun backpack stopt, vandaar dat de allertheidbelletjes in ons bolleke op scherp stonden! Het beste wat een mens dus kan doen is voor de controle tussen alle andere tassen en valiezen je backpack binnenste buiten keren. You can never be sure! Blijkbaar hadden de smokkelaars er geen zin in vandaag en we hadden dus geluk (en voor nieksken dienen stommen rugzak uitgemest)!

Op naar Chinatown... bruisende straten met eetstalletjes, de meeste brolbrolwinkeltjes ever, sexy rokjes, sari's en burka's, een mengelmoesje van alles. Van Moslim tot atheist, boedhist, hindoist, iedereen doet hier gewoon zijn ding en niemand verwijt iemand iets. Dat is wat ik zo leuk vind aan KL, je kan gewoon jezelf zijn, je hoeft je niet aan te passen. Tussen de rioleringen van Chinatown met speelse poezelige ratjes en kakkerlakes kan je verwonderlijk lekker eten, whaaaaaaaw, gestoomde vis met piekers (what can I say, I love spicy... also my men haha), gewoon te lekker om te beschrijven.   

Van al dat spicy wordt een mens wel moe en met loodzware beentjes trokken we richting hostel. Fris als twee hoentjes (het waren dan wel heel bekakte hoentjes) stonden we de volgende morgen al klaar om 7 uur om twee van de duizend free tickets voor de Twin Towers te bemachtigen. Tja, ik weet het, het is een beetje a la Hollandaise (no offense Maarten:)) maar het zijn naast gratis tickets ook de enige om naar boven te gaan. Door het lange wachten op een ticket, de vele sluiermadammen en mijn lekkere maar toch wel hete koffie begonnen plots allerlei vreemde gedachten door dat warhoofd van mij te spoken... tja,  how the hell can you drink a cup of coffee with a burka... Deze nogal delicate vraag bleef me heel de tijd door het hoofd zeuren. Heb er dan maar niet beter op gevonden door enkele Burkianas te stalken en hen te observeren bij het slurpen van een lekker koffieken. Tja, ik weet het, het is misschien een beetje onozel maar een mens zou onozel worden van al dat wachten. Een antwoord op mijn moeilijke wetenschappelijke vraagstuk kreeg ik pas later die dag (blijkt dat men gewoon de sluier losmaakt, deftig een slurpje neemt en daarna de doek weer terug op zijn plaats vasthaakt, hoe slim kan een mens zijn hehe) en ons Lene werd uit haar gemeimer geholpen door de plotse vraag, do you want ticket now miss! Aha, heaven exists, na al die lange minuten wachten konden we eindelijk naar boven. Na een erg korte wandeling op de Twin Tower brug (tedju, moeten we daarvoor zo lang wachten), een fotoken a la 'I have been there' scheesden we met high speed terug naar beneen. 

Na het zien van de trots van Maleisie, kregen we zin om de Indische beurt eens onveilig te gaan maken.

De beurt was best wel grappig... kraampjes stampvol met kwijlende Indiers, kijkend naar een mini mini televisieken met als hoofdmenu een Indische film en als toetje de dansende schoonheden... Tja, ik kan u verzekeren dat menige heupjes daar wat losser werden gemaakt op de jolige deuntjes van de Indische jengelbengelfilmmuziek. Ooit al een Indische film gezien... haha, moet je zeker doen! Even een voorsmaakje... een knappe gespierde prins, de mooie maar onbereikbare prinses, gegijseld door een wreedaardige tiran... de knappe prins gaat het meest dramatische en spannenste gevecht van de eeuw aan om zijn 'vlam' van dienen bozen meneer te bevrijden en dan plots... op het scherp van de snede, het begin van het gruwelijke gevecht,  start de jengelbengelmuziek en iedereen begint te dansen en te zingen! Echt een must, die Indische films! Ongelooflijk grappig!

Wat kan je nog in KL doen naast getwintower, Chinese chaos en Indische jengelbengel... de overheerlijke 'Laksa' natuurlijk. Laksa is een soort van noedelsoep met scampi's en andere dings. Best wel lekker, al had ik er eentje met octopus en dat is me niet echt goed bevallen hehe (dat kon mijn maagsken nu echt nie zo goed verdragen). Toch is het een must in KL. Na al dat octopusgedoe begon het toch wel wat te rommelen en de beste manier om die rondzwemmende octopussen in je maag tevreden te stellen is een nachtwandeling naar de Twin Towers.

De dag erna besloot ons Lene dat het nu wel dringend eens tijd werd om de ongelooflijk zware en verschrikkelijk dikke handleiding van haar nieuw gekochte kameraken eens uit te pluizen. Heb me sind kort een Nikon D80 reflexcamera aangeschaft en menig nuchter en beschaafd mens kan daar direct mee werken maar ge kent mij he! Voor mijnen bol is dat nu eenmaal teveel van het goeie dus samen met mega stuk chocolataart en nen kaffee begon ik aan deze oogstwaarschijnlijke onmogelijke taak. Gelukkig voor ons Lene wist ze na de eerste 50 pagina's al hoe ze de kamera aan en uit moest zetten en hoe een foto te nemen ;)

Na wat geslenter door de  drukke straten van KL beeindigden we onze KL experience in de cinema... djutedju, dat is hier goedkoop man, 1,8 euro voor een ticketje, daar kunt ge nie voor sukkelen he. De cine was OK, de film ietsken minder (Mummy 3). Ze hebben er duidelijk niet veel van gebakken deze keer, hoewel de twee eerst films vingerlikkertjes waren. Nou ja, wie kan het wat schelen, voor zo'n zacht prijsje hihi!!!